اين روزا عادت همه رفتن ودل شكستنه درد تموم عاشقا پاي كسي نشستنه اين روزا مشق بچه ها يه صفحه آشفتگيه گرداي رو آينه ها فقط غم زندگيه اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه مشكل بي ستاره ها يه كم ستاره چيدنه اين روزا كار گلدونا از شبنمي تر شدنه آرزوي شقايقا يه شب كبوتر شدنه اين روا آسمونمون پر از شكسته باليه جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه اين روزا كار آدما دلهاي پاك رو بردنه بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه ساده ت

        در غروب سرد عشق اين جمله را بامن بخوان

                           مرگ تو مرگ من است پس تمنا ميکنم هرگز نمير

آه ...ای پرنده های مسافر از قول ما به کوه بگویید که:-جویبارها همه خشک است از قول ما به ابر بگویید که:مرگ دشت های سرسبز رسیده ست ای عابر ساده و معصوم دنیا چه نابکار و پلید است ابنجا نه دوستی ست نه یاری و دست ها همه نیرنگ و قلبها همه تزویر و خنده ها همه شمشیر ... آه ...ای پرنده های مسافر به خوشه های نارس گندم از لطفتان دریغ مدارید!

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم هیچ گاه برای امدنت باران را بهانه نمی کردی رنگین کمان من

زندگي به من آموخت كه چگونه گريه كنم امّا گريه به من نياموخت كه چگونه زندگي كنم تو نيز به من آموختي كه چگونه دوستت بدارم امّا به من نياموختي كه چگونه فراموشت كنم

از خدا خواستمت..

ما رو باش رو چه درختی اسممون رو جا میزاریم ما رو باش

قسمی جز اون دو چشم نا مسلمون که نداریم ما روباش

به هواداری تو شیشه میخونه رو با سنگ شکستیم نا رفیق

سنگ و شیشه اگه دشمن من و تو که موندگاریم ما رو باش

چشم خشکیده داره به ناودون کوچه حسادت میکنه

ما به این بغض سمج گفته بودیم ابر بهاریم ما روباش

غزل کوچه ما قلندر های پیر و عاشق که اینه

فکر تازه عاشق پیاده باش

ما که سواریم ما رو باش اینا رو باش

                                                                    شهریار قنبری

مثل همه عاشقا میگم به نام خدا

دنبال تو میگردم توی تموم دنیا

ستاره ای ندارم برای توبیارم

میترسم از روزی که بمونم از تو جدا

بهت نگفته بودم عشق تو دیوونم کرد

میون مرد و نامرد مست و پریشونم کرد

تنها تویی امیدم ستاره سپیدم

مثل تو من تو عالم هیچکسی رو ندیدم

بدون تو زندگی برام رنگی نداره

دیگه صدای بلبل هیچ آهنگی نداره

فقط اینو بدون که بدون تو میمیرم

بهتره که نباشم تا که تو رو نبینم